بخش 8

چو بشنید قیصر بر آن برنهادکه دخت گرامی به گشتاسپ داد

بدو گفت با او برو همچنیننیابی ز من گنج و تاج و نگین

چو گشتاسپ آن دید خیره بماندجهان‌آفرین را فراوان بخواند

چنین گفت با دختر سرفرازکه ای پروریده بنام و بناز

ز چندین سر و افسر نامدارچرا کرد رایت مرا خواستار

غریبی همی برگزینی که گنجنیابی و با او بمانی به رنج

ازین سرفرازان همالی بجویکه باشد به نزد پدرت آبروی

کتایون بدو گفت کای بدگمانمشو تیز با گردش آسمان

چو من با تو خرسند باشم به بختتو افسر چرا جویی و تاج و تخت

برفتند ز ایوان قیصر به دردکتایون و گشتاسپ با باد سرد

چنین گفت با شوی و زن کدخدایکه خرسند باشید و فرخنده‌رای

سرایی به پردخت مهتر بدهخورشها و گستردنی هرچ به

چو آن دید گشتاسپ کرد آفرینبران نامور مهتر پاک‌دین

کتایون بی‌اندازه پیرایه داشتز یاقوت و هر گوهری مایه داشت

یکی گوهری از میان برگزیدکه چشم خردمند زان سان ندید

ببردند نزدیک گوهرشناسپذیرفت ز اندازه بیرون سپاس

بها داد یاقوت را شش‌هزارز دینار و گنج از در شهریار

خریدند چیزی که بایسته بودبدان روز بد نیز شایسته بود

ازان سان که آمد همی زیستندگهی شادمان گاه بگریستند

همه کار گشتاسپ نخچیر بودهمه ساله با ترکش و تیر بود

چنان بد که روزی ز نخچیرگاهمر او را به هیشوی بر بود راه

ز هرگونه‌ای چند نخچیر داشتهمی رفت و ترکش پر از تیر داشت

همه هرچ بود از بزرگان و خردهم از راه نزدیک هیشوی برد

چو هیشو بدیدش بیامد دوانپذیره شدش شاد و روشن‌روان

به زیرش بگسترد گستردنیبیاورد چیزی که بد خوردنی

برآسود گشتاسپ و چیزی بخوردبیامد به نزد کتایون چو گرد

چو گشتاسپ هیشوی را دوست کردبه دانش ورا چون تن و پوست کرد

چو رفتی به نخچیر آهو ز شهربه ره بر به هیشوی دادی دو بهر

دگر بهرهٔ مهتر ده بدیهرانکس کزان روستا مه بدی

چنان شد که گشتاسپ با کدخداییکی شد به خورد و به آرام و رای

Prose Version

In those days, it was the custom of the Caesar that when his daughters reached a marriageable age, he would gather nobles and wise men for them to choose a husband from. The Caesar had three daughters, the eldest being Katayoun, who was wise and beautiful. One night, Katayoun dreamt of a stranger, tall like a cypress and radiant like the moon, to whom she gave a bouquet of flowers and received one in return. The next day, the Caesar gathered an assembly of suitors, but Katayoun found none to her liking. The Caesar then summoned men of lower rank. The village headman encouraged Goshtasp to attend. Goshtasp sat in a corner, hidden from the great men. When Katayoun saw him, she recognized him from her dream and placed her crown on his head. The Caesar was furious that she chose a stranger of unknown lineage and wanted to kill them both. However, the bishop advised him that this was the custom of his ancestors and he should not defy the way of God or break the tradition of Rome.

بخش 7

بخش 9