بخش 53
چو پیروز شد سوی ایران کشیدبر شهریار دلیران کشید
به روز چهارم به آموی شدندیدی زنی کو جهانجوی شد
به آموی یک چند بنشست و بودبه دلش اندرون داوریها فزود
یکی نامه سوی برادر بدردنوشت و زهر کارش آگاه کرد
نخستین سخن گفت بهرام گردبه تیمار و درد برادر بمرد
تو را و مرا مزد بسیار بادروان وی از ما بیآزار باد
دگر گفت با شهریار بلندبگوی آنچ از من شنیدی ز پند
پس ما بیامد سپاهی گرانهمه نامداران جنگاوران
برآن گونه برگاشتمشان ز رزمکه نه رزم بینند زان پس نه بزم
بسی نامور مهتران با منندنبادی که آید بریشان گزند
نشستم به آموی تا پاسخمبیارد مگر اختر فرخم
Prose Version
Reaching the safety of Amol in Iran, Gordiyeh writes to King Khosrow. She informs him of Bahram's death, conveying his final regrets for his rebellion and his advice for loyalty. She asks the King for pardon and protection for herself and her army.