بخش 1 - داستان هفتخوان اسفندیار

این بخش مقدمه‌ای بر داستان هفت‌خان اسفندیار است. فردوسی با ستایش سلطان محمود غزنوی و آرزوی جاودانگی برای او آغاز می‌کند. سپس به توصیف زیبای بهار می‌پردازد؛ زمانی که خورشید به برج حمل می‌رسد و طبیعت با گل‌های لاله و نرگس آراسته می‌شود و ابرهای بهاری چون عاشقان می‌گریند. شاعر، بخشندگی سلطان را به خورشید و باران تشبیه می‌کند که فیضش به همگان، چه شاه و چه درویش، می‌رسد. در پایان، خواننده را به شنیدن داستان رویین‌دژ از زبان پیر جهاندیده فرا می‌خواند.