بخش 7 - گفتار اندر ستایش پیغمبر
ترا دانش و دین رهاند درستدر رستگاری ببایدت جست
وگر دل نخواهی که باشد نژندنخواهی که دایم بوی مستمند
به گفتار پیغمبرت راه جویدل از تیرگیها بدین آب شوی
چه گفت آن خداوند تنزیل و وحیخداوند امر و خداوند نهی
که خورشید بعد از رسولان مهنتابید بر کس ز بوبکر به
عمر کرد اسلام را آشکاربیاراست گیتی چو باغ بهار
پس از هر دوان بود عثمان گزینخداوند شرم و خداوند دین
چهارم علی بود جفت بتولکه او را به خوبی ستاید رسول
که من شهر علمم علیم در ستدرست این سخن قول پیغمبرست
گواهی دهم کاین سخنها ز اوستتو گویی دو گوشم پرآواز اوست
علی را چنین گفت و دیگر همینکزیشان قوی شد به هر گونه دین
نبی آفتاب و صحابان چو ماهبه هم بستهٔ یکدگر راست راه
منم بندهٔ اهل بیت نبیستایندهٔ خاک و پای وصی
حکیم این جهان را چو دریا نهادبرانگیخته موج ازو تندباد
چو هفتاد کشتی برو ساختههمه بادبانها برافراخته
یکی پهن کشتی بسان عروسبیاراسته همچو چشم خروس
محمد بدو اندرون با علیهمان اهل بیت نبی و ولی
خردمند کز دور دریا بدیدکرانه نه پیدا و بن ناپدید
بدانست کو موج خواهد زدنکس از غرق بیرون نخواهد شدن
به دل گفت اگر با نبی و وصیشوم غرقه دارم دو یار وفی
همانا که باشد مرا دستگیرخداوند تاج و لوا و سریر
خداوند جوی می و انگبینهمان چشمهٔ شیر و ماء معین
اگر چشم داری به دیگر سرایبه نزد نبی و علی گیر جای
گرت زین بد آید گناه منستچنین است و این دین و راه منست
برین زادم و هم برین بگذرمچنان دان که خاک پی حیدرم
دلت گر به راه خطا مایلستترا دشمن اندر جهان خود دلست
نباشد جز از بیپدر دشمنشکه یزدان به آتش بسوزد تنش
هر آنکس که در جانش بغض علیستازو زارتر در جهان زار کیست
نگر تا نداری به بازی جهاننه برگردی از نیک پی همرهان
همه نیکی ات باید آغاز کردچو با نیکنامان بوی همنورد
از این در سخن چند رانم همیهمانا کرانش ندانم همی
به نثر
پیامبران و دین، انسان را به دانش و راه درست رهنمون میسازند؛ اگر دل به نیکی ندهی، در تنگنا خواهی ماند. از گفتار پیامبر پیروی کن تا دل از تاریکیها پاک شود؛ آنچه از وحی آمده امر و نهی الهی است. پس از پیامبر، صحابه و اهل بیت همچون آفتاب و ماه برای امت درخشیدند و اسلام را آشکار ساختند و جهان را چون باغی بهارگونه منظم کردند. خلیفهها و وصیان پناه و پشت امتاند؛ علی را پیامبر ستوده و اهل بیت گرامیاند. همچون دریا و کشتی، اگر با نبی و وصی باشی، نجات یابی و دستگیر شوی؛ اما هر که چشم به دیگر سرای دارد و از راه بازمیگردد، گناه اوست و دشمن خویش را ساخته است. هر که در دل بغض علی دارد، بهراستی در جهان زارتر است. نیکی را با نیکان آغاز کن و در راه اهل بیت قرار گیر تا دین و راهت محفوظ بماند.