بخش 3

هوشنگ آهنگری را آموخت و با اره و تیشه کار کرد؛ سپس راه برآمدن آب ساخت و رودهایی از دریاها پدید آورد و در جوی‌ها و رودها آب را جاری کرد تا رنج‌ها کوتاه شود. چراگاه‌ها افزون شد و کشت و زرع گسترده گشت؛ هر کس نان خویش را به دست آورد و سامان خود را شناخت. او ایزد را بر کیان مجهز ساخت، دام‌ها را جدا کرد و از پویندگان پوست‌ها را برداشت و از چرم برای پوشاک بهره بردند. مردم برکت دیدند و نام نیک از خود بر جای نهادند. هرچند رنج‌ها بسیار بود، وقتی روزگار به نیکی گذشت، یاد هوشنگ بر تخت ماند و خرد او پرشکوه گشت.